Suzie to sprzęcik, który nigdy mnie nie zawiódł. Wierna towarzyszka głównie turystycznych wypadów w góry, gdzie czuła się najlepiej. Zawsze gotowa do drogi, bez marudzenia, bez niespodzianek i bez fochów. Cieszyła oko, dawała ogromną frajdę z jazdy i wielokrotnie udowadniała, że można na niej po prostu polegać.

Pamiętam jak dziś, kiedy osobiście odbierałem ją z salonu w Łodzi. Kupiła mnie od pierwszego spojrzenia i od tamtej chwili przez cztery lata dała mi naprawdę mnóstwo radości.

Przejechaliśmy razem niecałe 20 000 km. Niby niedużo, ale praktycznie każdy z tych kilometrów był przygodą, odpoczynkiem od codzienności i swego rodzaju sesją terapeutyczną. Tyle że zdecydowanie tańszą niż godzina u psychologa, a widoki zazwyczaj dużo lepsze. 😄

Ja odwdzięczałem się jej tym samym. Jeździłem z szacunkiem, bez wariowania, bez katowania i bez udowadniania czegokolwiek komukolwiek. Nigdy jej nie położyłem, nie obiłem, nie porysowałem nawet na parkingu. Do dziś nie ma żadnej historii pod tytułem „to tylko delikatna ryska” albo „tak już kupiłem”.

Krótko mówiąc, pełna symbioza. Ona dawała mi radość z jazdy, a ja pilnowałem, żeby miała dobre życie.

Niestety ostatnie dwa lata pokazały brutalnie, że mam dla niej coraz mniej czasu. Przez ten okres zrobiłem raptem około 2000 km. I właśnie dlatego zapadła decyzja o sprzedaży.

Trochę szkoda patrzeć, jak motocykl stworzony do jazdy, zakrętów, gór i dalszych podróży stoi w garażu i tylko czeka na kolejną trasę. Suzie zasługuje na kogoś, kto będzie jej używał tak, jak została do tego stworzona.

Technicznie jest przygotowana tak, żeby nowy właściciel po prostu wsiadł i pojechał. Opony są praktycznie nowe, mają około 500 km przebiegu. Olej również świeżo wymieniony, od wymiany podobny dystans. Bez kombinowania, bez „pakietu startowego” po zakupie i bez wkładu finansowego na dzień dobry.

Do tego Suzie jest bardzo dobrze wyposażona:

• grzane manetki

• gmole

• stopka centralna

• kufer centralny

• hand bary

• ABS

To nie jest sprzedaż motocykla, którego chcę się pozbyć. Bardziej oddanie dalej wiernej towarzyszki, której zwyczajnie należy się jeszcze dużo kilometrów, kilka porządnych górskich przełęczy i właściciel, który będzie miał dla niej więcej czasu niż ja.

Bo najgorsze, co można zrobić z takim motocyklem, to pozwolić mu stać.