Sprzedam Audi A6 Avant C7 z silnikiem 3.0 TDI V6 245 KM, napędem Quattro i automatyczną skrzynią S tronic.

Rok 2012, przebieg około 406 000 km.

Tak — 406 tysięcy. Nie 196, nie 236 i nie „udokumentowane 187 tys. od emerytowanego lekarza z Niemiec”. Licznik pokazuje tyle, ile samochód naprawdę przejechał.

Audi sprowadziłem z Niemiec w 2016 roku i od tego czasu jest u mnie. Sprzedaję, ponieważ kupiłem nowe auto. Nie dlatego, że stare obraziło się na życie.

Prowadzę warsztat samochodowy, więc samochód był serwisowany przeze mnie na bieżąco. Faktur za własną pracę sobie nie wystawiałem, dlatego nie mam segregatora rachunków do wysokości sufitu. Za to wiem, co w aucie było robione.

Olej i filtry wymieniane mniej więcej co 10 000 km. W trakcie użytkowania wymienione zostały m.in.:

kompletny rozrząd przy ok. 330 tys. km

komplet 6 wtryskiwaczy

komplet sprzęgieł skrzyni automatycznej

miechy tylnego zawieszenia pneumatycznego

tarcze i klocki przy ok. 380 tys. km

DPF i katalizator zostały przy okazji rozrządu profesjonalnie wyczyszczone maszynowo

Czyli kilka pozycji z listy „rzeczy, których właściciel A6 3.0 TDI wolałby nie finansować” jest już załatwionych.

Samochód jest całkiem przyzwoicie wyposażony. Ma quattro, pneumatyczne zawieszenie, Audi Drive Select, adaptacyjny tempomat ACC, 4-strefową klimatyzację, podgrzewane fotele, nawigację, Bluetooth, czujniki parkowania przód i tył, Auto Hold, hak, relingi, felgi aluminiowe i światła LED.

W praktyce oznacza to, że można nim komfortowo przejechać pół Polski, a pasażerowie z tyłu mogą ustawić sobie własną temperaturę i dalej narzekać, że jest im za ciepło.

Pneumatyka działa, samochód można podnosić i zmieniać tryby pracy zawieszenia. Quattro również jest na swoim miejscu i szczególnie zimą przypomina, dlaczego Audi tak długo budowało wokół tego swoją reputację.

Samochód w czasie mojego użytkowania nie miał wypadku. Nie będę natomiast pisał „100% bezwypadkowy od nowości”, bo przed 2016 rokiem nie mieszkałem z nim w Niemczech i nie wiem, co robił w wolnym czasie.

Lakier ma ślady użytkowania. Są drobne odpryski, jest niewielkie otarcie parkingowe tylnego zderzaka. Kierownica również nie wygląda, jakby przez 14 lat była trzymana wyłącznie w białych rękawiczkach.

Wszystko pokazuję na zdjęciach. Nie ma Photoshopa, nie ma „niewidocznych wad”, nie ma też świeżo pomalowanej połowy auta tydzień przed wystawieniem.

Do samochodu są opony letnie i zimowe, jeden komplet felg. Zużycie opon około 30%.

To Audi nie jest propozycją dla kogoś, kto kupuje przebieg, a nie samochód. Jeżeli szukasz C7 z 180 tys. km, najlepiej z 2012 roku i oczywiście „oryginalnym lakierem na każdym elemencie”, to internet ma jeszcze kilka takich cudów.

Jeżeli natomiast interesuje Cię samochód, którego właściciel wie, co było w nim robione, nie ukrywa przebiegu i pozwala normalnie sprawdzić auto przed zakupem — zapraszam.

Można obejrzeć samochód, podłączyć komputer, wjechać na podnośnik i spokojnie go sprawdzić.

Rozsądna negocjacja oczywiście jest możliwa.

Telefon „25 tysięcy, zabieram dzisiaj” prawdopodobnie nie zakończy się długą rozmową.