Suzuki Swift MK7 2011 rocznik, silnik 1.2 benzyna 94 KM, przebieg 230 tys. km. Cóż więcej mówić o tym samochodzie poza tym, że jest bezawaryjny, a jego drugie imię to japoński gokart. Rzekłabym, że Niemiec płakał jak sprzedawał, ale auto kupiłam już przez pośrednika w Polsce i poprzedniego właściciela na oczy nie widziałam. Ja za to na pewno będę płakać przy podpisywaniu umowy kupna-sprzedaży, więc proszę się nie przejmować – decyzja jest (w teorii i wg męża też w praktyce) przemyślana. A tak na serio, powód sprzedaży jest prosty: kupiliśmy Dodge'a, który za nic nie potrafi dogadać się z Niemcem, więc Suzi szuka nowego domu.

Z najważniejszych plusów: trasę Kraków – Olsztyn oraz Warszawa – Olsztyn zna na pamięć, bo przebieg od 186 tys. km zrobił głównie na autostradzie, gdzie drogi trzymał się lepiej niż wypłata mojego konta. Za moich czasów, gdy stał w Krakowie, był serwisowany w ASO po znajomości (więc krzywdy mu tam nie zrobili i na dodatek ma wgrane wszystkie softy- w Niemczech też serwisowany w ASO, mam całą książkę), a przed samym zakupem prześwietlali go tam ponad trzy godziny także auto jest zdecydowanie pewniejsze niż wybór Dodge'a, który pali 15l benzyny przy obecnych cenach paliwa.

Samochód trafił do rodziny, w której tata mechanik chuchał i dmuchał na to auto, żeby córka miała bezpieczne wojaże, a ja specjalnie pod moją czerwoną strzałę zrobiłam kurs detailingu. Tym samym na budzie nie ma ani grama korozji, bo o wszystko sama zadbałam i jest idealnie zabezpieczone (na tyle idealnie, na ile mogłam- auta nie rozkręcałam). Podwozie również nie jest rude, choć wiadomo że z japońcami bywa różnie. Zostało skutecznie i profesjonalnie zakonserwowane (ponownie o to zadbałam). Olej wymieniany regularnie co 10 tys. km, choć ostatnio nawet częściej, bo źle zapisałam przebieg i poszła wymiana już po 8 tys. km. Olej wymieniany na Motul-a.

Radio oryginalne zostało zamienione na nowoczesny system z CarPlay i Android Auto, bo preferuję wygodne korzystanie ze Spotify oraz Yanosika, ale ori też mam i w razie czego wymienię (tak, radio też sama wymieniałam). Nie jest to najtańszy sprzęt- ma więcej RAMu i chodzi płynnie. Maglownica została zregenerowana, ponieważ łapała luzy, a w ostatnim czasie założyłam nowe łączniki stabilizatorów, wahacze, hamulce i akumulator. Ma też nowy tłumik. Z tyłu dorzuciłam też kamerę cofania. Kamerka ma zasilanie od świateł cofania, więc faktycznie uruchamia się kiedy trzeba (to akurat robił tata). Na pokładzie jest oczywiście m.in. sprawna klimatyzacja- dobijana w tym roku, elektryczne szyby oraz lusterka, wielofunkcyjna kierownica z działającymi wszystkimi przyciskami. Swifcik jest na prawdę w super stanie mechanicznym jak i wizualnym. W aucie nigdy nie było palone, wnętrze jest czyste i zadbane. Do samochodu dorzucam drugi komplet nowiutkich opon letnich klasy premium, jedyny haczyk to trzeba sobie dokupić felgi, bo letnie opony są większe. Obecnie stoi na 2-letnich zimówkach marki Nokian. Ewentualnie zamiast opon mam drugi komplet kół z oponami letnimi, ale nie są nowe (mimo to nadal można na nich śmigać). Do samochodu dorzucamy też belki pod bagażnik marki Thule.

Auto jest w pełni sprawne, doinwestowane i gotowe do jazdy bez wkładu finansowego. Gwarantuję też pełną moją wiedzę o Swiftach – co prawda ogólnie ograniczoną, ale za to bardzo dużą w kwestii tego, co w tym modelu może się zepsuć i jak to naprawić. A jeśli samochód zostaje w Olsztynie, to w gratisie dorzucam profesjonalne ogarnięcie/detailing auta do samochodu (środek) + ewentualnie pierwszą wymianę oleju.