Fiat 125 pojawił się na włoskim rynku w 1967 r. Do budowy pojazdu wykorzystano wiele elementów z produkowanych już wcześniej samochodów firmy FIAT. Płyta nośna Fiata 125 pochodzi z modelu 1300/1500, część środkowa nadwozia łącznie z drzwiami z Fiata 124, a takie zespoły, jak silnik i zawieszenie osi tylnej, blisko spokrewnione są z zespołami modeli sportowych Fiat 124 Spider i Fiat Dino.

Fiat 125 wyglądem zewnętrznym bardzo przypomina nasz licencyjny 125p. Rozróżnić te dwa samochody można przede wszystkim po kształcie przednich reflektorów i po listwie ozdobnej biegnącej wzdłuż ścian bocznych nadwozia. Dalsze widoczne różnice, to inny kształt klamek ' (pierwsze Polskie Fiaty 125p miały klamki odstające od drzwi, a Fiat 125 klamki płaskie) inne przetłoczenie maski silnika i pokrywy bagażnika oraz z przeciwnej strony umieszczony wlew paliwa.

Wnętrze nadwozia Fiata 125, podobnie jak wnętrze Polskiego Fiata, jest przestronne i zapewnia dobry komfort jazdy. Przednie fotele miały wtedy chyba najlepiej rozwiązana regulację pochylenia oparcia i regulacje wzdłuż osi samochodu. Niestety, rozłożone do spania oparcia przednich foteli nie tworzą równej płaszczyzny z kanapą tylną.

Bogatsze wyposażenie wnętrza nadwozia Fiata 125 od wyposażenia wnętrza ówczesnego Polskiego Fiata wynikało z odmiennej ściany czołowej deski rozdzielczej. Dźwignia zmiany biegów umieszczona została bezpośrednio w podłodze - jest krótka i dobrze wybiera przełożenia. W momencie rozpoczęcia produkcji, samochody Polski Fiat 125p miały dźwignię zmiany biegów mocowana przy kolumnie kierownicy, dopiero po kilku latach przeniesiono dźwignię na podłogę. Deska rozdzielcza Fiata 125 wyłożona jest ozdobną okładziną imitującą drewno. Wskaźniki są zgrupowane na dwóch kołowych tarczach, a nie jak w 125p na prostokątnej tarczy. Porównując Fiata 125 z Polskim Fiatem trzeba zaznaczyć, że najistotniejszą różnicę stanowi silnik. Polski Fiat wyposażony jest w silnik adoptowany z samochodu 1300/1500, natomiast silnik Fiata 125, to nowoczesna, o dużej mocy jednostka napędowa. Kadłub silnika odlany jest z żeliwa i ma 5 podpór do osadzenia wału korbowego, natomiast głowica silnika wykonana jest ze stopu lekkiego i mieści w sobie dwa wałki rozrządcze sterujące zaworami w układzie V. Fiat 125 był jednym z niewielu wozów europejskich, w których stosowano wówczas napęd wałków rozrządu za pomocą paska zębatego.

To, czego oczekiwano w Fiacie 124, otrzymał Fiat 125 - silnik o bardzo nowoczesnej konstrukcji (zaprojektowany przez Aurelio Lamprediego który przeszedł do Fiata z Ferrari w 1955 r). Silnik Fiata 125 o pojemności skokowej 1,6 litra uzyskuje moc 66 kW (90 KM) i do 100 km/h rozpędza się w ciągu 11,4 s. W końcu 1968 r, FIAT wprowadził do produkcji dodatkowo model 125 Special z silnikiem o zwiększonej mocy do 73,6 kW/100 KM przy 6000 obr/min. Samochód miał 5-biegową skrzynię mechaniczną lub za opłatą można było otrzymać skrzynię automatyczną. Prędkość maksymalna modelu Special wynosiła 170 km/h. Obie odmiany Fiata 125, podstawowa i Special, zostały zastąpione w produkcji Fiatem 132 w 1972 r.

Niektóre dane techniczne:

Silnik 4-suwowy, 4-cylindrowy, rzędowy, chłodzony cieczą, umieszczony z przodu napędza koła tylne

Średnica cyl. x skok tłoka/poj skokowa - 80x80 mm/1608 cm3

Moc maks 66,2 kW/90 KM przy 5600 obr/min

Stopień sprężania 8,8:1

Skrzynia 4-biegowa, całkowicie synchronizowana, sterowana dźwignią umieszczoną w podłodze

Zawieszenie przednie - wahacze poprzeczne, sprężyny śrubowe, amortyzatory teleskopowe, stabilizator, drążki reakcyjne

Zawieszenie tylne - sztywna oś tylna, dwa wzdłużne resory 2-piórowe, amortyzatory teleskopowe, drążki reakcyjne

Hamulce dwuobwodowe ze wspomaganiem, tarczowe na 4 koła

Ogumienie o wymiarach 175 X 13

Masa własna - 1000 kg

Prędkość maksymalna - 160 km/h

Przyspieszenie 0-100 km/h – 11.3 sec

Zużycie paliwa - 10 l/100 km