Zawsze obiecywałem sobie, że SUV-a kupię dopiero wtedy, gdy rozum ostatecznie wygra z sercem. Macan jest dowodem, że SUVa owszem kupiłem, ale rozumu nie było wtedy nawet w pobliżu. A sprzedaję go z najbardziej prozaicznego powodu pod słońcem: mam trzy auta i dwa miejsca parkingowe, a samochodów, niestety, nie da się układać w pionie.

Dla kogo jest ten samochód? Dla tych, którzy chcieli sportowego auta, ale w międzyczasie dorobili się psa, fotelika i całej reszty dorosłego życia, które trzeba czymś wozić. Dla tych, którzy słysząc „rodzinny SUV" wyobrażają sobie nudę, a potem pierwszy raz wciskają gaz w Macanie i milkną na całe skrzyżowanie. Dla tych, którzy wiedzą, że można być dorosłym i odpowiedzialnym, a mimo to nie chcą, żeby brzmiało to aż tak ostatecznie.

Przejdźmy do rzeczy ważnych. Pojemność bagażnika, liczba uchwytów na kubki, kąt natarcia na krawężnik pod przedszkolem, tym się w ogóle nie przejmujemy. No dobra, trochę się przejmujemy, ale nie na tyle, żeby skazywało nas to na rozsądne życie.

Pod maską siedzi 3.0 V6 biturbo, fabrycznie 340 koni. Słowo „fabrycznie" jest tu kluczowe, bo w pewnym momencie uznałem, że 340 to o 60 koni za mało, i oddałem auto do Osa Motors, jednego z tych nielicznych niezależnych serwisów Porsche, którym powierza się kluczyki bez odmawiania różańca.

Po ich chipie jest okrągłe 400 koni, czyli dokładnie tyle, ile potrzeba, żeby z rodzinnego SUV-a zrobić rzecz, której rodzina trochę się boi. Fabryczne 5,4 sekundy do setki możesz więc spokojnie skrócić do 5,0. Producent obiecywał 254 km/h, ale te obietnice składał jeszcze przed moją racjonalizatorską reformą mocy silnika.

Co do spalania, bądźmy ze sobą szczerzy (w końcu nie jesteśmy małżeństwem). Sześć cylindrów, to nie świerszcz pod maską, swoje wypije (choć na tle rachunków za prąd nowych elektryków wychodzi to wręcz patriotycznie tanio).

W mieście policzysz to w dwucyfrowych litrach z jedynką z przodu, w trasie auto przypomni Ci, że Porsche nie jest obietnicą oszczędności, ale jest zrealizowanym marzeniem, które, gdy byłeś w podstawówce, wisiało na plakacie nad Twoim łóżkiem.

To konkretne dalej wygląda jak z plakatu. Czarny lakier na zewnątrz, beżowa skóra w środku, czyli to zestawienie, które i tak sam byś skonfigurował. Dach panoramiczny wpuszcza tyle światła, że beż robi się jeszcze bardziej beżowy. A fotele mają 14-stopniową regulację, czyli o dwanaście więcej, niż większość ludzi potrzebuje, i dokładnie tyle, ile potrzeba, żeby ustawić sobie pozycję precyzyjniej niż własne plany na przyszłość.

Na liczniku jest 190 tysięcy kilometrów. I tak, wiem, że właśnie tu miałeś zamknąć tę ofertę. Ale to (prawie) bezwypadkowe V6 od Porsche, dopieszczone przez serwis, który zna te silniki lepiej niż ja własne wymówki, a nie zmęczona dwulitrówka z drugiej ręki. Te jednostki przy poważnym podejściu dopiero się rozkręcają.

A skoro jesteśmy przy poważnych sprawach (a nawet i trudnych), to przejdźmy do tego wątku, do którego nigdy nie chciał dojść żaden fan motoryzacji. Nowego Macana ze spalinowym V6 już nie kupisz. Porsche zwyczajnie go zakończyło - następca jeździ wyłącznie na prąd, cichutko i grzecznie. Ten egzemplarz należy więc do gatunku, którego fabryka już nie wznowi.

Dlatego kupujcie radość, póki jeszcze jeździ po drogach. Naprawdę go lubiłem i to akurat piszę bez ironii.

Oddam za 120 000 do negocjacji albo 115 000 bez negocjacji. Pełna FV. Kupiony w Polsce.

PS Macan miał zarysowane wszystkie drzwi (co nie było moim osiągnięciem), więc nie mogę przez to powiedzieć, że jest bezwypadkowy. Ale prawdziwych przygód nie odnotowano.