Używana Kia e-Niro I (DE) kosztuje mniej więcej tyle, co np. nowe Dacia Spring albo Leapmotor T03. Tyle że jest od nich znacznie bardziej praktyczna, ma większy zasięg i nawet do 204 KM mocy. Zdecydowanie, używana Kia e-Niro może być ciekawą alternatywą dla nowych elektryków segmentów A i B. Poza tym sporo egzemplarzy z polskich salonów wciąż ma też fabryczną gwarancję. Czyli  – nic, tylko brać? Sprawdzamy.

  • Używana Kia e-Niro z lat 2018-22 (debiut w Polsce – 2020 r.) kosztuje zazwyczaj bardzo rozsądne pieniądze (75-90 tys. zł), a przy tym zapewnia nawet ponad 400 km zasięgu.
  • Do wyboru mamy dwie wersje napędu: 136 i 204 KM. Mniejsza ma ma baterię 39,2 kWh, większa – 64 kWh (netto).
  • Elektryczne Niro nie jest całkiem bezawaryjne, ale wiele aut dostępnych na rynku ma jeszcze fabryczną gwarancję.

Samochody elektryczne szybko tracą na wartości? Tak, część analityków rynku wskazuje na to, że względem aut spalinowych wartości rezydualne aut BEV z tych samych roczników często okazują się nieco niższe. Druga strona medalu – dla osób rozważających zakup używanego elektryka to są akurat dobre wieści. W liczbach wygląda to tak: otóż za 75-90 tys. zł można już bez problemu znaleźć kilkuletnią Kię e-Niro. I to nawet taką z baterią 64 kWh. I często – wciąż z fabryczną gwarancją. 

Znalazłeś już samochód, który chcesz poddać inspekcji?

Wklej link do ogłoszenia i zamów inspekcję wymarzonego pojazdu

Wklej link do ogłoszenia

Zamów raport z inspekcji

Brzmi dobrze? I owszem. Natomiast tak jak zawsze – jakieś drobne kłopoty mogą się na jakimś etapie pojawić. W przypadku Kii musicie uważać przede wszystkim na zespół napędowy i układ chłodzenia. No i nie zdziwcie się, że lakier może rysować się od samego patrzenia. Ale po kolei.

Używana Kia e-Niro I – budowa i cechy konstrukcyjne

Pierwsza generacja Kii Niro była produkowana w latach 2016-22. Jeśli chodzi o napęd, to ciekawostka, bo każda odmiana była w mniejszym lub większym stopniu zelektryfikowana. I tak, obok opisywanej dziś wersji BEV (e-Niro) klienci mogli też wybierać między klasyczną hybrydą (HEV) i wersją plug-in (PHEV). Natomiast tu mała uwaga, bo e-Niro pokazano jesienią 2018 r., ale do polskich salonów ta wersja trafiła dopiero z początkiem 2020 r. 

Natomiast w gamie nie było  już „czystego” napędu spalinowego – ani diesli, ani benzyniaków. Cóż, znak czasów. 

Tak, nie każdy elektryk musi wyglądać jak statek kosmiczny. Dla wielu klientów to zaleta. | Zdjęcie: CraftFilm

Jeśli mielibyśmy przyporządkować Kię e-Niro do jakiegoś segmentu, to powiedzielibyśmy, że to klasyczny kompaktowy crossover. Napęd w każdej wersji trafia na przednią oś. Hybrydy wykorzystują skrzynie dwusprzęgłowe (DCT), zaś e-Niro – tzw. przekładnię redukcyjną. Ogólnie elektryczne Niro jest spokrewnione technicznie m.in. z e-Soulem i Hyundaiem Koną EV, wiec jeśli chodzi np. o napęd, to pojawiają się tu w zasadzie te same usterki. Ale o tym dalej.

Zawieszenie, komfort jazdy. Kiedy lifting?

Z przodu zastosowano kolumny MacPhersona, z tyłu – zawieszenie wielowahaczowe. Akumulator trakcyjny znajduje się pod podłogą, co obniża środek ciężkości, ale przy okazji nieco podnosi też podłogę w tylnej części kabiny. Efekt jest taki, że pasażerowie tylnej kanapy mogą przez to nieco gorsze podparcie ud niż w hybrydowym Niro. Na pewno warto docenić wykorzystanie przestrzeni – z tyłu miejsca na kolana jest (jak na ten segment!) naprawdę dużo.

Deska po modernizacji (na fot.) zyskała lepsze multimedia. Zdarzają się kłopoty z warstwą antyrefleksyjną – jest wrażliwa na środki czyszczące. | Zdjęcie: CraftFilm

Odmiana elektryczna przeszła modernizację na rok modelowy 2020. Zmieniła się m.in. grafika tylnych lamp, a we wnętrzu pojawiły się przeprojektowana deska rozdzielcza, nowe zegary i większy ekran multimediów. Zależnie od wersji miał on 8 lub 10,25 cala. Natomiast na rynku wtórnym bez problemu możecie spotkać też wozy z lat 2019-20 – np. z prywatnego importu. A propos importu – uwaga na byłe taksówki. W Europie Zachodniej elektryczne Niro było często wykorzystywane właśnie w ten sposób.

Używana Kia e-Niro – ceny i sytuacja rynkowa

Ceny większości używanych e-Niro I generacji mieszczą się w przedziale 75-90 tys. zł. Czyli rozrzut nie jest szczególnie duży, po części właśnie ze względu na stosunkowo krótki okres produkcji tego auta.

Co raczej ważne, nawet najstarsze egzemplarze z polskiej dystrybucji powinny być jeszcze objęte gwarancją. Tak, końcówką, ale jednak. Uwaga: siedmioletni okres ochrony dotyczy egzemplarzy, które nie przekroczyły granicy 150 tys. km. Pamiętaj – ASO Kii mają bardzo rygorystyczne podejście do kwestii przeglądów. Wystarczy jedynie minimalne opóźnienie ze strony któregoś z poprzednich właścicieli i może pojawić się problem z gwarancją. Nasza rada – warto ten ten temat dobrze zgłębić przed zakupem. Bo egzemplarz w teorii objęty gwarancją tak naprawdę może być jej już pozbawiony.

Używana Kia e-Niro – jaki napęd wybrać?

Wersja elektryczna rozwija 136 lub 204 KM. Słabsza dostała akumulator o pojemności użytkowej 39,2 kWh, mocniejsza – 64 kWh. Obie wersje dysponują identycznym momentem obrotowym (395 Nm) i mają jednobiegową tzw. przekładnię redukcyjną. Maksymalny zasięg mocniejszej odmiany według WLTP wynosi 455 km. Czyli całkiem nieźle.

Obie wersje mocy (136 i 204 KM) rozwijają taki sam moment (395 Nm), ale mocniejsza ma dużo większą baterię (64 zamiast 39,2 kWh). Więc chyba nie ma się co zastanawiać! | Zdjęcie: CraftFilm

Obie hybrydy korzystają z silnika benzynowego 1.6 GDI i mają moc systemową na poziomie 141 KM. Zła wiadomość jest natomiast taka, że akurat motor 1.6 GDI nie należy do najszczęśliwszych konstrukcji – po więcej odsyłamy was do materiału o Kii Sportage.

Co się psuje w elektrycznej Kii e-Niro?

Ogólnie poważnych awarii wiele nie tu ma, ale kilka rzeczy – jak to zwykle bywa – musicie jednak wziąć pod uwagę. I tak, nieco troski wymaga zespół napędowy. Właściciele wcale nierzadko zgłaszają różne dziwne dźwięki – zazwyczaj to huczenie lub terkotanie słyszalne szczególnie podczas jazdy z niewielką prędkością. Albo przy niewielkim obciążeniu i/lub podczas zwalniania. A propos terkotania – akurat ten dźwięk znany jest wśród użytkowników jako… „koło fortuny”. W każdym razie, kto oglądał, ten wie. No i jeśli jakiś nietypowy dźwięk się na jakimś etapie pojawi, to punkty do weryfikacji są dwa: silnik trakcyjny i/lub przekładnia redukcyjna. Przyczyna – zazwyczaj uszkodzone łożyska.

Problem jest dobrze znany niezależnym mechanikom, ale i producentowi – biuletyn serwisowy Kia z 2020/21 r. opisuje diagnostykę i naprawę hałasującego zespołu napędowego. W zależności od źródła dźwięku należy wymienić silnik, przekładnię lub… oba te podzespoły na raz. Serwisy niezależne – co jasne – zaczynają od próby wymiany uszkodzonych elementów. Części są dość dobrze dostępne.

No i tu ważna kwestia – jak wynika ze wspomnianego biuletynu, od wiosny 2020 r. Kia wprowadziła zmodernizowaną wersję silnika trakcyjnego. Natomiast od lutego 2021 r. pojawił się też zmodernizowany reduktor. Ale uwaga: nie znaczy to na pewno, że każdy tzw. przedzmianowy silnik i reduktor muszą się „wysypać”. I nie znaczy to też, że e-Niro po 2020/21 r. jest już całkowicie owych bolączek pozbawione. Choć – jak twierdzi część mechaników – szanse są. Jedno jest pewne: kupując e-Niro, warto sprawdzić, czy napęd był już na jakimś etapie naprawiany. I co dokładnie owa naprawa obejmowała.

Używana Kia e-Niro i wymiana oleju w przekładni redukcyjnej – czy warto?

Kia przewiduje kontrolę oleju w przekładni co 60 tys. km w ramach tzw. normalnej eksploatacji. Wymóg wymiany pojawia się, owszem, ale tylko w harmonogramie dla tzw. trudnych warunków eksploatacji (co 120 tys. km). Niezależni mechanicy zalecają znacznie krótsze interwały – najczęściej to 30-60 tys. km. Oczywiście, to to profilaktyka, a nie obowiązek wynikający ze standardowego harmonogramu producenta. No i nie ma też gwarancji, że częstsza wymiana oleju zapobiegnie uszkodzeniu łożysk. Choć znów: szanse są. 

Tryb jazdy wybieramy takim oto pokrętłem | Zdjęcie: CraftFilm

Sama usługa nie powinna być szczególnie kosztowna. W przypadku niezależnego serwisu orientacyjnie przyjmijcie ok. 300-500 zł.

Używana Kia e-Niro – układ chłodzenia i problemy z elektroniką

W Kii e-Niro zastosowano dwie elektryczne pompy płynu chłodzącego. Układ obsługuje akumulator trakcyjny i napęd. Kia podaje interwał jego wymiany wynoszący 3 lata lub 60 tys. km, choć w tabelach przeglądowych można jednak spotkać wymianę przy 45 tys. km. Czyli podczas co trzeciego przeglądu.

Ale sama okresowa wymiana płynu to nie wszystko. Otóż w wybranych samochodach z niebieskim płynem niskoprzewodzącym występowały ograniczenia przepływu spowodowane m.in. odkładaniem się zanieczyszczeń w przewodach. Kia opracowała procedurę, która obejmuje m.in. płukanie układu i wymianę płynu na inny. Komunikat „Refill inverter coolant” nie musi więc oznaczać zwykłego ubytku albo zapowietrzenia instalacji.

Komunikat o braku płynu w układzie chłodzenia falownika to często dopiero początek przygód... Na plus – duży zasięg i wolna degradacja akumulatora | Zdjęcie: CraftFilm

Osobna sprawa to kampania przywoławcza dotycząca wycieku płynu do wnętrza jednostki EPCU. W wybranych egzemplarzach wyprodukowanych w 2020 r. mogło to doprowadzić do nagłego zatrzymania silnika elektrycznego. Jak podaje UOKiK, na polskim rynku problem dotyczył 40 egzemplarzy.

No i (jak w co najmniej kilki innych elektrykach) zdarzają się również problemy z akumulatorem 12 V. Po jego rozładowaniu samochód może nie reagować na pilota i nie przechodzić w tryb READY, mimo że bateria trakcyjna jest naładowana. Przyczyną takiego stanu rzeczy mogą być m.in. sterowniki pobierające energię podczas postoju. Oraz sposób zarządzania doładowywaniem akumulatora przez przetwornicę DC/DC.

Używana Kia e-Niro – pozostałe usterki i korozja

Kabina – jak na auto elektryczne – okazuje się stosunkowo mało skomplikowana. I łatwa w obsłudze. Dla wielu to duża zaleta: sporo fizycznych przycisków, klasyczny układ kokpitu i logiczna obsługa. Z czasem zużywa się jednak lakier na elementach wykończonych czarnym plastikiem piano black. Zdarzają się też problemy z elektroniką i oprogramowaniem systemów pokładowych (np. ACC).

Zdarzają się drobne awarie elektroniki, ale nie jest to plaga. Ot, taki... klasowy standard | Zdjęcie: CraftFilm

Lista drobniejszych niedomagań obejmuje m.in. gazowe wsporniki pokrywy bagażnika (klapa opada albo trzeba jej pomóc podczas otwierania), obraz z kamery cofania też chyba mógłby być nieco lepszy.

Co z korozją? Podczas pomiarów lakieru nasz miernik nie wykrył ocynku na stalowych elementach nadwozia. Co ciekawe, maskę i pokrywę bagażnika wykonano z aluminium.

Dane techniczne i galeria

Dane techniczne Kia e-Niro I (64 kWh)
Rodzaj silnikasynchroniczny silnik elektryczny z magnesami trwałymi
Pojemność skokowa–
Układ cylindrów/liczba zaworów/rozrząd–
Moc maksymalna204 KM
Maksymalny moment obrotowy395 Nm
Napędna przód
Skrzynia biegówJednostopniowa przekładnia redukcyjna ze stałym przełożeniem
Długość/szerokość/wysokość437,5180,5/156,0 cm
Rozstaw osi270,0 cm
Masa własna/ładowność1812/418 kg
Pojemność bagażnika451-1405 l
Pojemność akumulatora trakcyjnego64 kWh (netto)
OSIĄGI
Prędkość maksymalna167 km/h
Przyspieszenie 0-100 km/h7,8 s
Zużycie energii (kWh/100 km, WLTP)15,9 kWh
Piotr Wróbel

Rocznik 1983, w branży motoryzacyjnej od 2008 r. Przez większość czasu związany z tygodnikiem „Auto Świat”, specjalizuje się w tematyce aut używanych, czasem pisze też o technice. I sprawdza, dlaczego tyle rzeczy aż tak mocno się psuje. Miłośnik starych BMW i Saabów, ale nie pogardzi też jakimś fajnym hot-hatchem. Najlepiej takim z Francji.

Otomoto.pl News to najnowsze informacje i aktualności motoryzacyjne oraz baza wiedzy na temat modeli, marek i danych technicznych. Chcesz być na bieżąco? Dodaj Otomoto.pl News do źródeł Google.

Dodaj do źródeł Google

Czytaj również