Wyjazd autem za granicę lub korzystanie z wypożyczonego pojazdu w innym kraju wymaga ostrożności, szczególnie podczas parkowania. Przepisy dotyczące postoju mogą znacząco różnić się od tych obowiązujących w Polsce.

Przepisy drogowe w Europie są do siebie zbliżone. Nie oznacza to jednak, że w każdym kraju obowiązują identyczne zasady. Parkowanie za granicą stanowi przykład, gdzie polskie przepisy bywają znacznie bardziej liberalne niż te obowiązujące w wielu innych państwach.

Parkowanie za granicą – chodnik dla pieszych, nie dla aut

W większości krajów UE obowiązuje zakaz parkowania na chodniku, chyba że oznakowanie wyraźnie dopuszcza taką możliwość. Naruszenie zasad może skutkować mandatem, a w niektórych przypadkach także odholowaniem pojazdu. Przykłady:

  • Holandia – parkowanie na chodnikach jest zabronione, a kary egzekwowane bardzo surowo
  • Niemcy – parkowanie na chodniku dozwolone tylko w wyjątkowych przypadkach przy wyraźnym oznakowaniu
  • Francja i Hiszpania – obowiązuje ogólny zakaz, wyjątki dopuszczone tylko przy odpowiednim oznakowaniu
  • Włochy, Belgia, Austria – podobnie jak wyżej, parkowanie na chodniku bez oznakowania nie jest dozwolone

Postój pod prąd – za granicą zakaz

W Polsce przepisy pozwalają zatrzymać samochód przy lewej krawędzi jezdni tylko wyjątkowo – na drodze jednokierunkowej lub dwukierunkowej o małym natężeniu ruchu. Ponieważ definicja takiej drogi pozostaje nieprecyzyjna, wielu kierowców korzysta z tej możliwości. W pozostałych krajach UE parkowanie „pod prąd” zazwyczaj pozostaje zabronione, chyba że na danym odcinku obowiązuje ruch jednokierunkowy lub pojawiło się oznakowanie dopuszczające taką możliwość. W Austrii czy Niemczech pozostawienie auta w kierunku przeciwnym do ruchu uznaje się za wykroczenie, które skutkuje mandatem.

Parkowanie za granicą bywa wyzwaniem, ponieważ obowiązują inne zasady niż u nas. | Zdjęcie: GettyImages.

Parkowanie za granicą – kolor ma znaczenie

Kolor linii wzdłuż krawężnika lub na miejscach parkingowych często wskazuje obowiązujące zasady parkowania – zależnie od kraju i lokalnych regulacji.

We Włoszech białe linie oznaczają darmowe parkowanie (chyba że pojawią się znaki mówiące inaczej). Niebieskie linie informują o konieczności uiszczenia opłaty, mimo że wielu kierowcom mogą się kojarzyć z miejscami dla osób z niepełnosprawnością. Żółte linie to nie oznaczenia tymczasowe, a miejsca zarezerwowane – na przykład dla służb miejskich, dostawców czy osób z niepełnosprawnością. W wielu miastach – zarówno dużych, jak i mniejszych – pojawia się tzw. Zona a Traffico Limitato (ZTL), czyli strefa ograniczonego ruchu. Wjazd i parkowanie są tam możliwe wyłącznie dla pojazdów posiadających odpowiednie zezwolenia.

W Hiszpanii niebieskie linie wyznaczają strefę płatnego parkowania, czyli „zona azul”. Zielone linie przeznacza się wyłącznie dla lokalnych mieszkańców, a żółte informują o zakazie parkowania lub zatrzymywania się – zależnie od rodzaju oznaczenia.

We Francji niebieskie linie wskazują tzw. „zone bleue” – strefy bezpłatnego parkowania z limitem czasowym (zazwyczaj 1–2 godziny). Korzystanie z tych miejsc wymaga użycia specjalnej tarczy parkingowej. Linia żółta ciągła oznacza zakaz parkowania, natomiast przerywana – zakaz zatrzymywania się.

Sebastian Sulowski
Udostepnij:

Otomoto.pl News to najnowsze informacje i aktualności motoryzacyjne oraz baza wiedzy na temat modeli, marek i danych technicznych. Chcesz być na bieżąco? Obserwuj nas w Google News.

Obserwuj nas na Google News

Czytaj również