Znaki turystyczne na drogach – pomocne drogowskazy na czas urlopu

Znaki turystyczne na polskich drogach to specjalna grupa znaków informacyjnych, które ułatwiają podróżnym dotarcie do atrakcji turystycznych, obiektów kultury, miejsc wypoczynku i zabytków. Zwykle mają brązowe tło i białe piktogramy, co odróżnia je od typowych niebieskich znaków informacyjnych.

W Polsce znaki turystyczne na większą skalę zaczęły się pojawiać po 2000 r., w ramach poprawy oznakowania tras turystycznych i promocji regionów. Dzięki nim łatwiej odnaleźć m.in. zamki, muzea, parki narodowe, skanseny, rezerwaty przyrody czy punkty widokowe. Są pomocne szczególnie podczas wakacyjnych podróży, kiedy kierowcy zbaczają z głównych dróg, szukając ciekawych miejsc.

Znaki turystyczne – zasady umieszczania

Znaki turystyczne należą do grupy – Znaki kierunku i miejscowości (typ E) – nazywane są popularnie drogowskazami. Umieszczanie znaków turystycznych regulują przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie szczegółowych warunków technicznych dla znaków drogowych i sygnałów. Mogą być ustawione tylko po spełnieniu określonych warunków – np. dostępności obiektu dla turystów czy posiadania statusu atrakcji turystycznej o znaczeniu co najmniej regionalnym.

Znaki turystyczne – brązowe tablice

Oto znaki, które pozwalają trafić do atrakcji turystycznej.

E-7: drogowskaz do przystani wodnej lub żeglugi. Informuje o kierunku do atrakcji turystycznej lub miejsca wypoczynku, którego symbol znajduje się na znaku.

E-8: drogowskaz do plaży lub miejsca kąpielowego. Pokazuje drogę do konkretnego obiektu turystycznego lub wypoczynkowego oznaczonego na znaku.

E-9: drogowskaz do muzeum. Oznacza kierunek do wskazanego na znaku obiektu turystycznego lub wypoczynkowego. Jeśli obok symbolu muzeum umieszczono po prawej stronie znak UNESCO, oznacza to, że dany obiekt znajduje się na liście światowego dziedzictwa UNESCO.

E-10: drogowskaz do zabytku jako dobra kultury. Wskazuje kierunek do obiektu turystycznego lub wypoczynkowego oznaczonego na znaku. Jeśli zabytek jako dobro kultury widnieje na liście światowego dziedzictwa UNESCO, po prawej stronie symbolu obiektu umieszcza się dodatkowo znak UNESCO.

E-11: drogowskaz do zabytku przyrody. Wskazuje kierunek do obiektu turystycznego lub wypoczynkowego oznaczonego na znaku. Jeśli obiekt, uznany za zabytek przyrody, znajduje się na liście światowego dziedzictwa UNESCO, po prawej stronie symbolu obiektu umieszcza się znak UNESCO.

E-12: drogowskaz do punktu widokowego. Wskazuje kierunek prowadzący do obiektu turystycznego lub wypoczynkowego, którego symbol umieszczono na znaku.

E-12a: drogowskaz do szlaku rowerowego. Wskazuje dojazd do obiektu turystycznego lub wypoczynkowego.

E-22a: samochodowy szlak turystyczny. Oznacza początek wyznaczonego samochodowego szlaku turystycznego. Obok nazwy szlaku mogą znajdować się symbol trasy oraz znak organizacji turystycznej, która go wytyczyła.

E-22b: obiekt na samochodowym szlaku turystycznym. Wskazuje obiekt turystyczny znajdujący się na samochodowym szlaku turystycznym. Na znaku umieszcza się symbol obiektu turystycznego lub wypoczynkowego. Jeśli obiekt znajduje się na liście światowego dziedzictwa UNESCO, po prawej stronie symbolu dopuszcza się umieszczenie znaku UNESCO.

E-22c: informacja o obiektach turystycznych. Informuje o obiektach turystycznych znajdujących się na obszarze wskazanym na znaku. Jeżeli którykolwiek z przedstawionych na znaku obiektów figuruje na liście światowego dziedzictwa UNESCO, dopuszcza się umieszczenie symbolu UNESCO po prawej stronie nazwy obszaru (lub miasta).

Znaki turystyczne – także informacyjne

Również niektóre znaki informacyjne mogą pomagać znaleźć obiekty służące do odpoczynku.

D-30: obozowisko (camping). Informuje o obiekcie zlokalizowanym przy drodze, wskazanym na znaku. Znak ten może być umieszczony także w innym miejscu niż po prawej stronie jezdni.

D-31: obozowisko (camping) wyposażone w podłączenia elektryczne dla przyczep kempingowych.

D-32: pole biwakowe, który informuje o miejscu do odpoczynku.

D-33: schronisko młodzieżowe. Znak D-33 informuje o schronisku młodzieżowym znajdującym się w pobliżu drogi. W odróżnieniu od większości znaków informacyjnych, D-33 nie musi być umieszczony po prawej stronie jezdni – może pojawić się także po lewej lub nad pasem ruchu, jeśli pozwala to lepiej przekazać kierowcy informację o lokalizacji obiektu.

Oznaczenia szlaków rowerowych

Znaki szlaków rowerowych to elementy oznakowania, które pomagają rowerzystom poruszać się po wytyczonych trasach turystycznych. Umieszcza się je wzdłuż szlaku, a ich zadaniem jest ułatwienie orientacji w terenie i wskazanie przebiegu trasy rowerowej.

Znaki te mogą mieć różną formę – od prostych tabliczek z symbolem roweru i kolorem szlaku, przez drogowskazy kierunkowe, aż po tablice informacyjne z nazwą i przebiegiem szlaku. Kolor oznaczenia (np. czerwony, niebieski, zielony, czarny) nie ma związku z poziomem trudności – służy wyłącznie do odróżniania tras. Mogą być stosowane zarówno na drogach publicznych, jak i leśnych czy polnych.